Define cilik ve define isaretleri hakkında kullanıcılara bilgiler sunulan forum sitesi, define isaretleri, define siteleri, define sitesi, definecilik " Kıssadan Hisse." | Define Mekanı- Define işaretleri

" Kıssadan Hisse."

Konusu 'Mizah, kültür ve eğlence forumu' forumundadır ve Lacivert24 tarafından 20 Mart 2020 başlatılmıştır.

  1. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Sevgili dostlar, bu bölümde kıssadan hisse alabilmek ümidiyle, paylaşımlarda bulunmak arzumuzdur.. sizlerde uygun bulduğunuz yazılarınızı bu bölümde yayınlayabilirsiniz sağlık ve sıhhat dileklerimle...

    Üç Sual Bir Cevap

    Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’ye felsefecilerden bir grup geldi. Suâl sormak istediklerini bildirdiler. Mevlânâ hazretleri bunları Şems-i Tebrîzî’ye havâle etti. Bunun üzerine onun yanına gittiler. Şems-i Tebrîzî hazretleri mescidde, talebelere bir kerpiçle teyemmüm nasıl yapılacağını gösteriyordu. Gelen felsefeciler üç suâl sormak istediklerini belirttiler, Şems-i Tebrîzî;

    “Sorun!” buyurdu. İçlerinden birini başkan seçtiler. Hepsinin adına o soracaktı.

    Sormaya başladı:

    “Allah var dersiniz, ama görünmez, göster de inanalım.”

    Şems-i Tebrîzî hazretleri;

    “Öbür sorunu da sor!” buyurdu.

    O;

    “Şeytanın ateşten yaratıldığını söylersiniz, sonra da ateşle ona azâb edilecek dersiniz hiç ateş ateşe azâb eder mi?” dedi.

    Şems-i Tebrîzî;

    “Peki öbürünü de sor!” buyurdu.

    O;

    “Âhirette herkes hakkını alacak, yaptıklarının cezâsını çekecek diyorsunuz. Bırakın insanları canları ne istiyorsa yapsınlar, karışmayın!” dedi.
    Bunun üzerine Şems-i Tebrîzî, elindeki kuru kerpici adamın başına vurdu. Soru sormaya gelen felsefeci, derhâl zamânın kâdısına gidip, dâvâcı oldu.

    Ve;

    “Ben, soru sordum, o başıma kerpiç vurdu.” dedi.

    Şems-i Tebrîzî;

    “Ben de sâdece cevap verdim.” buyurdu.

    Kâdı bu işin açıklamasını istedi. Şems-i Tebrîzî şöyle anlattı:

    “Efendim, bana Allahü teâlâyı göster de inanayım, dedi. Şimdi bu felsefeci, başının ağrısını göstersin de görelim.”

    O kimse şaşırarak;

    “Ağrıyor ama gösteremem.” dedi.

    Şems-i Tebrîzî;

    “İşte Allahü teâlâ da vardır, fakat görünmez.

    Yine bana, şeytana ateşle nasıl azâb edileceğini sordu. Ben buna toprakla vurdum. Toprak onun başını acıttı. Hâlbuki kendi bedeni de topraktan yaratıldı.

    Yine bana;

    “Bırakın herkesin canı ne isterse onu yapsın. Bundan dolayı bir hak olmaz.” dedi. Benim canım onun başına kerpici vurmak istedi ve vurdum. Niçin hakkını arıyor? Aramasa ya! Bu dünyâda küçük bir mesele için hak aranırsa, o sonsuz olan âhiret hayâtında niçin hak aranmasın?” buyurdu.

    Felsefeci, bu güzel cevaplar karşısında mahcûb olup, söz söyleyemez hâle düştü.
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 3
    • Beğen Beğen x 1
  2. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Ahde Vefa

    Hz.Ömer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler, derlerki

    -Ey halife bu aramızdaki arkadaş bizim babamızı öldürdü ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin.

    Bu söz üzerine Hz.Ömer suçlanan gence dönerek:

    -Söyledikleri doğrumu diye sorar.

    Suçlanan genç derki evet doğru bu söz üzerine Hz Ömer:

    -Anlat bakalım nasıl oldu diye sorar.

    Bunun üzerine genç anlatmaya başlar,derki :

    -Ben bulunduğum kasaba hali vakti yerinde olan bir insanım ailemle beraber gezmeye çıktık kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi.

    Hayvanlarımın arasında bir güzel atım varki dönen bir defa daha bakıyor hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadım, arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taş attı atım oracıkta öldü, nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir taş attım babası öldü, kaçmak istedim, fakat arkadaşlar beni yakaladı,durum bundan ibaret ,dedi.

    Bu söz üzerine Hz Ömer söyleyecek bir şey yok bu suçun cezası idam, madem suçunu da kabul ettin…

    Bu sözden sonra delikanlı söz alarak:

    -Efendim bir özrüm var, ben memleketinde zengin bir insanım babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı, gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım şimdi siz bu cezayı infaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettğiniz için Allah indin’de sorumlu olursunuz, bana üç gün izin veriseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün için de yerime birini bulurum der.

    Hz Ömer dayanamaz derki:

    -Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalırki? der,

    Sözün burasında genç adam ortama bir göz atar derki,

    -Bu zat benim yerime kalır, o zat Hz peygamber (s.a.v) efendimizin en iyi arkadaşlarından, daha yaşarken cennetle müjdelen Amr ibni Asr’ dan başkası değildir. Hz Ömer Amr ‘a dönerek

    -Ey Amr delikanlıyı duydun, der.

    O yüce sahabi:

    -Evet, ben kefilim der ve genç adam serbest bırakılır.

    Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur, Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çıkarak gencin gelmeyeceğini, dolayısıyla Amr İbni Asr’a verilecek idamın yerine, maktülün diyetinin verilmesini teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz, derler.

    Hz. Ömer kendinden beklenen cevabı verir, derki,

    -Bu kefil babam olsa farketmez, cezayı infaz ederim.

    Hz. Amr ibni Asr ise tam bir teslimiyet içerisinde derki,

    -Biz de sözümüzün arkasındayız.

    Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür.

    Hz Ömer gence dönerek derki,

    -Evladım gelmeme gibi önemli bir fırsatın vardı neden geldin.

    Genç vakurla başını kaldırır ve:

    -Ahde vefasızlık etti demeyesiniz diye geldim, der.

    Hz.Ömer başını bu defa çevirir ve Amr ibni Asr’a derki,

    -Ey amr sen bu delikanlıyı tanımıyorsun nasıl oldu da onun yerine kefil oldun?

    Amr ibni Asr :

    -Bu kadar insanın içerisinden beni seçti, insanlık öldü dedirtmemek için kabul ettim der.

    Sıra gençlere gelir derlerki,

    -Biz bu davadan vazgeçiyoruz, bu sözün üzerine Hz Ömer :

    -Ne oldu biraz evvel babamızın kanı yerde kalmasın diyordunuz ne oldu da vazgeçiyorsunuz?

    Gençlerin cevabı dehşetlidir :

    - Merhametsiz insan kalmadı demeyesiniz diye...
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 4
    • Beğen Beğen x 1
  3. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    SON PİŞMANLIK FAYDA ETMEZ
    Bir kadın, bir gün kucağındaki çocuğu ile
    birlikte bir mağaranın önünden geçerken
    içeriden gelen bir ses duyar:
    "İçeri gir ve ne istersen al, ama en mühim
    olanı unutma!
    Ayrıca:
    "Sen çıktıktan sonra kapının bir daha asla
    açılmayacağını da dikkate al Ancak bu fırsatı
    kaçırma, ama yine de en mühim şeyi
    unutma..."
    diyor, durmadan ikaz ediyordu.
    Kadın mağaraya girer ve büyük bir servetle
    karşılaşır. Yığınla altın ve mücevherleri
    görünce şaşkına döner ve çocuğunu yere
    bırakarak hemen büyük bir hırsla mücevherleri
    toplamaya başlar.
    Bu sırada o esrarengiz ses yine duyulur:
    "Yalnız sekiz dakikan var..."
    Sekiz dakika çabuk geçer. Kadın toplamış
    olduğu kıymetli taşlar ve altınlarla birlikte
    mağaranın dışına koşar ve kapı kendiliğinden
    kapanır. Bu sırada çocuğunu içerde unutmuş
    olduğunun farkına varır, ama iş işten çoktan
    geçmiştir. Ağlamak, sızlamak, dizini dövmek,
    saçını-başını yolmak fayda vermez.
    Kapı bir kere daha açılmamak üzere
    kapanmıştır.
    Zenginlik uzun sürmez, ama ümitsizlik hep
    yaşar.
    Aynı şey çoğu zaman çoğu insanın başına da
    gelir.
    Bu dünyada yaklaşık 80 senelik ömrümüz
    vardır ve bir ses daima bize:
    "Sakın en mühim şeyi unutma!" der gibidir.
    Mühim olan açık, net bir şekilde bellidir, o da:
    "Ebedi hayatı AHİRETİ kazanmaktır"
    Eğer dünyanın zevklerine, dalar Allahın emirlerini yerine getirmezsek AHİRETİ kaybederiz.
    Ve ölüp kabre girdiğimizde bu dünyaya asla birdaha dönmeyeceğiz ve ondan sonraki pişmanlıklar ah vahlar hiçbir fayda vermez.
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 4
    • Beğen Beğen x 1
  4. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Yoksul ve Zengin
    Resül-i Ekrem (s.a.a) her zamanki gibi meclisinde oturmuş ve dostları da etrafında halka şeklinde, onu bir yüzük taşı gibi ortaya almışlardı. Bu arada eski elbiseli fakir bir müslüman kapıdan içeriye girdi.
    İslami adetlere göre herkes her hangi mevkide olursa olsun bir oturuma girince nerede boş yer bulursa hemen oraya oturmalıdır. ‘Benim canım şurasını istiyor’ görüşüyle özel bir yere oturmak gerekmez. O adam etrafına bakındı ve boş bir yer buldu; gitti oraya oturdu.
    Tesadüfen ileri gelen zenginlerden birisinin yanına oturmuştu. Zengin adam elbisesini toplayarak ondan bir az uzaklaştı. Bu hareketleri izleyen Resul-i Ekrem (s.a.a) ona dönerek:
    - Fakirliğinden sana bir şey geçer diye mi korktun?
    - Hayır ya Resülallah.
    - Servetinden ona bir pay düşer diye mi korktun?
    - Hayır ya Resülallah.
    - Elbiselerin kirlenir diye mi korktun?
    - Hayır ya Resülallah.
    - O halde niçin yanından uzaklaşıp bir kenara çekildin?
    - Yanlış bir iş yaptığımı ve hata ettiğimi itiraf ediyorum. Şimdi bu hatamın telafisi ve bu günahımın keffaresi olarak servetimin yarısını bu müslüman kardeşime vermeye hazırım dedi. Çünkü ona karşı yanlış bir hareket yaptım. Beni bağışlayın ya Resülallah.
    - Eski giyimli adam: Fakat ben bunu kabul etmeye hazır değilim.
    - Cemaat: Niçin?
    - ‘Çünkü bir gün beni de bir gururun sarmasından ve bir müslüman kardeşime, bu gün bu şahsın bana yaptığı gibi, aynı hareketi yapmaktan korkuyorum’ der.
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 2
  5. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Abbasi’lerin ünlü halifesi Harun Reşid zamanında yaşamış olan Behlül Dana (VIII. yüzyıl) dönemin evliyasındandı. Zaman zaman aklından zoru olan kimselere has tavırlar takınır, herkes de bundan dolayı kendisini deli sanırdı. Ama bunu maksatlı yapardı. Behlül Dana hazretleri daima Harun Rediş’in yakınında bulunur, çeşitli sebepler hasıl ederek onu uyarırdı. Bir gün Behlül Dana hazretleri, üstü başı toz toprak içinde uzun bir yolculuktan gelmiş olmanın belirtileri ile Harun Reşid’in huzuruna çıktı.

    Harun Reşid sordu:

    - Bu ne hal Behlül, nereden geliyorsun?

    - Cehennemden geliyorum ey hükümdar.

    - Ne işin vardı cehennemde?

    - Ateş lazım oldu da ateş almaya gittim.

    - Peki, getirdin mi bari?

    - Hayır efendim getiremedim. Cehennemin bekçileriyle görüştüm, onlar “Sanıldığı gibi burada ateş bulunmaz, ateşi herkes dünyadan kendisi getirir” dediler.
     
    • Beğen Beğen x 2
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 1
  6. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Papaz ve Hz. Ali

    Hz. Ali r.a. ordusu ile harbe gitmekteyken uğradığı son bir kaç konak yerinde su bulamaz. Sonunda bir kilise görür ve o yana yönelirler. Kiliseye varır su isterler. Kilisedekiler:

    -10 mil uzakta su var.

    Hz. Ali r.a.

    - Oraya gitmeye gerek yok şurayı kazın.

    İşaret edilen yer kazılır. Büyük bir taş ortaya çıkar. Uğraşırlar uğraşırlar değil taşı kaldırmak oynatamazlar bile.

    Hazret-i Ali r.a. gelir. Mübârek parmaklarını taşın altına sokarlar, sanki bire tüy misali kalkar. Taşın kalkmasıyla beraber saf, tatlı ve soğuk bir su fışkırır. Sevinç ve şükürle sular içilir, kaplar dolar.

    Kilisenin Papazı diğer kilisedekiler uzaktan onları seyretmektedirler, durumu görünce, Sevinç içinde Hz. Ali’nin huzûruna gelir ve sorarlar:

    -Peygambermisiniz?. Yoksa…

    -Hayır ben peygamber değilim, ama son peygamberin dâmâdı ve halifesiyim!

    Papaz hemen kelime-i şehâdet getirerek Müslüman olup şöyle der:

    -Ey mü’minlerin emiri! Bu kiliseyi, bu taşı kaldıran zâtı bekleyip görmek için yapmışlardır. Kitaplarımızda yazar, büyüklerimiz anlatırdı; burada bir kuyu vardır. Üzerindeki taşı peygamber veya onun Halifesi kaldırabilir. Bu taşı sizin kaldırdığınızı görünce, yıllardır beklediğim arzuya kavuştuk.

    Hazret-ü Ali buyurdu ki:

    -Allahü teâlâya hamd olsun!

    Ve râhib orduya katılıp, şehit olmak saâdetine kavuşur.
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 2
  7. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Sen onu insan gibi gördün değil mi?

    Yıllar önce 15 yaşlarında babamın bakkal dükkanında babamla birlikte çalışıyorken soğuk bir kış günü akşamı dükkana yaşlı bir kadın geldi. Üstü başı perişan vaziyetteydi. Babam birden irkilerek yerinden kalktı kadına “buyur teyzem” dedi. Yaşlı kadın “Bebelerim aç,açık” dedi. Dükkana hergün böyle onlarca insan geldiğinden bunu belki geri gönderir diye bekledim. Yanılmıştım. Kasayı açtı,eskinin bozuk 1 Lira’larından kadının avucuna tek tek doldurdu. İki poşette gıda torbası verdi.

    Yaşlı kadın karanlık çöken havanın arasında kaybolup gitti.

    Şimdi Rahmetli olan Babama o zaman” neden böyle yaptın çok mal ve para verdin baba vermeseydin ya ” dedim.Bana dönerek,

    - Sen onu “İnsan gibi gördün değil mi”? demez mi.

    Sustum.Ne demek istediğini yıllar sonra anlamıştım.Zaten o yaşlı kadını yıllarca beklememe rağmen dükkana bir daha hiç gelmedi.
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 2
    • Beğen Beğen x 1
  8. aliveli44

    aliveli44 "Rüştü" Yönetici Araştırmacı

    Katılım:
    12 Haziran 2012
    Mesajlar:
    9.723
    Beğenileri:
    16.339
    Tecrübe Puanı:
    426
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Sağlık
    Yer:
    Malatya
    Bilal'in Yüreği - Bir Yudum Hikaye

    "Birkaç yıl önce, bağlı bulunduğumuz Genel Müdürlük, dört arkadaşımla birlikte, beni bir ilimizde, memur statüsünde işçi almak üzere görevlendirmişti. Sözünü ettiğim ilde on personel alacaktık ve bunlar il müdürlüğü bünyesinde görevlendirilecekti. Biz beş arkadaş birleşerek, sözünü ettiğim ile gittik.
    Önceden ayrılan bir misafirhaneye indik. İle gelişimizi kimsenin duymasını istemiyorduk. Beşimizin de kanaati oydu ki, hak edeni kazandıralım, siyasi ve diğer baskılara boyun eğmeyelim.

    Biliyorduk ki, katılım yoğun olacak ve herkes bir referansla bizi rahatsız edecekti, çünkü Türkiye'nin gerçeği buydu. Bunun için çok dikkatli davranıyorduk.

    İle ikindi vakti gittik. İkindi namazını kılmak için tarihi bir cami olup olmadığını sorduk. Biliyorduk ki bu ilimiz cami bakımından biraz fakirdi. Tarihi bir cami olduğunu söylediler. Beş arkadaş, arabamıza atlayarak oraya gittik.
    Kimse bizi tanımıyor, zaten cami de şehrin biraz dışında. İkindi namazı kılınmış, caminin avlusu boş. Beşimiz de şadırvana oturarak abdest almaya başladık. Ayakkabılarımı çıkarıp çoraplarımı da sıyırmaya başlamıştım ki, ayaklarımın önüne bir takunya kondu.Bu takunyaları önüme kim bıraktı diye başımı kaldırınca, yüzüme tebessümle bakan, yirmibeş yaşlarında bir gençle karşılaştım:

    "Ben buraları bilirim, siz yabancıya benziyorsunuz; namaz kılana hizmet, Allah'ın rızasını kazandırır. Allah kabul etsin!" dedi. Gencin tebessümü, davranışı bizi çok etkiledi.
    Sordum: "Sen kimsin? Adın nedir?"
    "Adım Bilâl. Bu mahallede oturuyorum."
    Bir an abdest almayı bırakarak, gençle ilgilenmeye başladım.
    "Ne işle meşgulsün Bilâl?"
    "Şimdilik işim yok. Ama inşallah yakında işe gireceğim."
    "Nasıl olacak o?" dedim.
    Yüzüne huzurun ve mutluluğun tebessümünü kuşanarak:
    "Üç gün sonra bir devlet dairesinin müdürlüğünde sınavla adam alınacak. Rabbim, oraya girmeyi nasip edecek inşallah" dedi.
    Arkadaşlarım da abdest alırlarken, Bilâl'le aramızda geçen bu diyaloğa kulak vermişlerdi.
    "Peki Bilâl, bu zamanda işe girmek zor, senin torpilin var mı? Referansın kim? İşe nasıl gireceksin?"
    Bilâl'in o mütevekkil halini hiç unutamıyorum! Hepimizin üzerinde bomba tesiri oluşturacak sözü
    söyleyiverdi:
    "Benim referansım Allah (cc)'tır; ne güzel vekildir O. Dün gece O'na dilekçemi sundum. Hiç yetimin duasını geri çevirir mi O?"

    Yâ Rabbi! Ne işe tutulmuştuk! Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Gözlerimin buğulandığını ona göstermemeliydim.
    "Bilâl, baban yok mu?"
    "Yok, ben üç yaşındayken ölmüş. Anneciğim büyüttü beni."
    Temiz bir saflık üzerindeydi. Bütün söylediklerini gönülden söylüyordu. Bu, o kadar meydanda idi ki, kalbi adeta yüzüne vurmuştu.
    "Askerliğini yaptın mı?"
    "Yaptım ya, hem de çavuş olarak."
    "Evli misin Bilâl?" Bir anda gözleri yere düştü. Yine o mütevekkil hâli bütün yüzünü kaplamıştı.
    "He ya, evli değil de sözlüyüm. İnşallah, işe girer girmez hemen düğünümü yapacağım!"
    "Ama Bilâl, üç gün sonraki sınav için o kadar kesin konuşuyorsun ki, sanki kazanmış gibisin!"

    Gözlerini ufka dikti, daldı, sustu ve biraz sonra:
    "Ben Rabbimi seviyorum, inanıyorum ki O da beni seviyor. Seven sevene yardım etmez mi?"
    Ona söyleyecek lâf bulamıyordum.

    Allah, bizi kocaman kocaman (!) müdürleri, Bilâl kuluna hizmet etmek için oraya göndermişti, adeta. Kim müdür, kim garibandı?
    Bilâl dilekçesini büyük makama verince, melekler harekete geçtiler, daireler, müdürler harekete geçtiler ve hep birlikte ona koşmaya başladılar; çünkü emir büyük makamdandı. Allah'a malik olan insanın mahrumiyeti söz konusu olabilir miydi?

    Sormaya devam ettim:
    "Bari Bilâl, evlenecek kız bulabildin mi? Bu zamanda hem yetim, hem de işsize kim kız verir ki?"
    Başını salladı ve "doğru" diyerek ekledi:
    "Zor nişanlandım ya. Allah razı olsun, kayınpederim olacak olan insan, "Sözde Müslüman" değil, hakiki mü'min. "Bu zamanda namazında-niyazında damat nerde bulunur, hem rızkı veren Allah'tır" dedi ve kızını bana verdi. Rabbim rızkımızı verecek inşallah."

    Bilâl lise mezunuydu. Üçyüz kişinin katıldığı yazılı sınavı başarıyla geçti. Ve bizler, önümüze sunulan -Bakanlık dahil- tüm referansları bir kenara koyarak, Bilâl'in referansını en öne koyduk.

    Mülakât gününe kadar bizi göremedi. Mülâkata girdiğinde karşısında bizi görünce birden şaşırdı, yüzü kızardı ve gözleri yere düştü. Sessizliği bozdum: "Bilâl, bizi tanıdın mı?" "Evet!" "Peki ne diyeceksin şimdi?" Ağlamaya başladı. Çocuk gibi ağlıyordu. İster istemez bizler de ona uyduk. Hıçkırıklar boğazımızda düğümlenmişti.

    Bilâl, ellerini kaldırdı ve dua etmeye başladı:
    "Ey Rabbim, ben niyazımı sana sunmuştum. Hâlimi sana açmıştım. Şimdi buradaki müdürlerime karşı mahcubum. Ey Allah'ım, ben senden başkasından istememeyi istedim, yine de öyleyim."

    Sessizlik odayı doldurmuştu. "Ne olur bana izin verin çıkayım" dedi. "Peki Bilâl" dedik, "Güle güle, Allah işini, aşını, eşini mübârek kılsın!"
     
    • Beğen Beğen x 2
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 2
  9. Lacivert24

    Lacivert24 Extra/Dini Konular Araştırmacı

    Katılım:
    20 Ocak 2013
    Mesajlar:
    6.195
    Beğenileri:
    16.070
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Emekli
    Yer:
    Erzincan
    Bunu daha önce okuduğum halde yine ağlattın beni...
     
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 2
  10. MAVRAN

    MAVRAN Usta Define İşaretleri

    Katılım:
    31 Aralık 2014
    Mesajlar:
    2.370
    Beğenileri:
    6.283
    Tecrübe Puanı:
    113
    Cinsiyet:
    Bay
    Yer:
    Trabzon_Kocaeli
    Zaten hüzün yüklüydüm beni ağlattın kardeşim. Ah yüreği temiz Bilal ah.
     
    • Beğen Beğen x 1
    • Allah(c.c) Razı Olsun Allah(c.c) Razı Olsun x 1

Sayfayı Paylaş